De start...

En daar zit ik dan.. in mijn kamer bij mijn gastgezin middenin Milaan! Het is inmiddels woensdag 3 april en dit is alweer mijn vierde dag in Milaan. Ik neem jullie even mee in de afgelopen dagen.

Afgelopen zaterdag begon het avontuur. Samen met mijn vader vertrok ik met de auto (mijn kleine Toyota IQ waar zowaar alle spullen met gemak in paste) vanuit Zijderveld richting Milaan. Een lange rit maar gelukkig hadden we (lees: mama) van tevoren al bedacht om dit te verspreiden over twee dagen. Via Venlo en Duitsland reden we door naar Luzern in Zwitserland. Een rit van ongeveer 8 uur die volledig vlekkeloos verliep. Op, in eerste instantie, het verkeerde hotel in Luzern na dan. Maar gelukkig bleek het juiste hotel slechts 3km verderop te zijn. Oeps..

De volgende ochtend vertrokken we vroeg vanuit Luzern richting Milaan. Zelfs met het verzetten van de zomertijd ging het goed (het is mij helaas al té vaak overkomen dat ik dit dus niet goed deed en ik 2 uur te vroeg wakker was.. geen grap). Via een mooie route door Zwitserland, langs de mooie besneeuwde bergen en door de Gotthardtunnel, kwamen we eind van de ochtend aan in ons hotel in Milaan. Eerst maar 'even' een metropass kopen voor de komende twee weken. 'Even'.. dachten we. Vanwege een Italiaanse lunchpauze werden we 'verplicht' om buiten in de zon te wachten. Je zult begrijpen dat dit erg vervelend voor ons was! Anderhalf uur later had ik dan eindelijk mijn eigen echte Milanese metropass inclusief foto. Uiteindelijk was dit volgens mij niet per se goedkoper maar ik vond het stiekem gewoon hip om hiermee te reizen. En ik ga toch ook niet met een 'normaal' toeristen ticket reizen (haha, sorry pap). Zonder ook maar een volledige Italiaanse zin uit te kunnen spreken, voelde ik mij toch al een echte Milanees met deze metropass!

In de namiddag reden we met de auto (dwars) door Milaan om kennis te maken met het gastgezin waar ik de komende twee weken verblijf. Gelukkig was het zondagmiddag en niet zo druk op de weg, want echt overzichtelijk zijn de wegen hier niet. En volgens mij gelden de regels ook niet per se voor alle weggebruikers. Ik had de indruk dat wij ons als enige weggebruiker aan de regels hielden.. (of wij begrepen juist de regels niet, dat kan natuurlijk ook). Ik navigeren en papa rijden... wij vormden samen een perfect duo! We kwamen aan in een mooie wijk, op de achtste verdieping van een appartementencomplex met een top uitzicht over Milaan. Gelijk vanaf het begin voelde ik mij heel erg welkom bij het gastgezin. Beter had ik het niet kunnen treffen!

Na een leuke kennismaking besloten we naar het centrum van Milaan te gaan om daar de Duomo te bekijken en een bezoekje te brengen aan de Gallerie en Castello. Erg indrukwekkend, klassiek en ontzettend mooi! Na alle indrukken van de dag, kwamen we rond half 8 helemaal uitgeteld aan in ons hotel. We kwamen dan ook niet verder dan het restaurant van ons hotel en besloten daar onze eerste spaghetti én lasagne in Italië te eten (spoiler alert: dit was niet per se de allerlekkerste spaghetti die ik heb gegeten).

De volgende ochtend was het dan eindelijk zo ver! De allereerste schooldag van mijn talencursus in Milaan!! Als een echte (gemotiveerde) student liep ik met mijn rugzak, samen met mijn vader, om half 9 richting school. Ik kwam terecht in een hele diverse én super leuke klas! Mensen van over de hele wereld komen naar Milaan om Italiaans te leren en ieder met zijn/haar eigen verhaal. Iedereen is heel open, leergierig en oprecht geïnteresseerd. Echt super gaaf! Na mijn eerste lesdag ben ik, samen met papa, nog naar de Duomo geweest. Die kan je dus op alle mogelijke manier bekijken. Want we zijn er op (fantastisch uitzicht vanaf het dak), in (de kathedraal is echt imposant en indrukwekkend) onder (grafkelders hebben ze hier dus ook) en voor (zowel by day als by night) geweest!

Milaan is dus écht een aanrader, zoals je misschien al tussen de regels door hebt gelezen! Maar voor de mensen die nog niet overtuigd zijn: of je nu gaat voor de winkels, het eten, de wijn, de cultuur, het warme weer of de gezellige sfeer.. er is altijd een goede reden om naar Milaan te gaan (Italiaans leren is trouwens ook een prima reden). Erg makkelijk is Italiaans trouwens niet. Maar daarover vertel ik (waarschijnlijk.. want dat weet je maar nooit) de volgende keer meer;)

Ciao!
Esmée